Dag 1,
Met de Touring bus vertrokken van Utrecht. Die natuurlijk niet om 18 uur aankwam zoals vermeld maar een half uur telaat. De bus was niet volgeboekd wat in hield dat er ruimte genoeg was en ik 2 stoelen tot mijn beschikking had. Relax! hellaas waren er ook nog 3 kinderen aan boord van de leeftijd +/- 4 jaar en die klonken als een bende van 12 kinderen....de komende 4 uur. De ouders vonden het blijkbaar ook niet nodig om ze stil te houden. grrr#$^... ach ik was vroeger niet anders denk ik dan. Zo reden we de avond in en de nacht om 12 uur later wakker te worden in de bus met, ja je raad het al.... schreeuwende kinderen die aangemoedigd werden door hun ouders om een potje met vet te zingen. Tof!!! niet dus om 7 uur in de morgen. Dag 2,
Of voor mijn gevoel dus eigenlijk nog dag 1 met het slaapgebrek van de brakke stoelen in de bus. Aankomst bij Mayrhofen ging zoals verwacht. In de Riders Lounge je spullen opslaan en welkom worden geheten door de leiding. Oke, eigenlijk niet de "echte" leiding want die lag nog op bed te ronken. Hier kregen we te horen dat we rond 10 uur de pasjes zouden krijgen en de Piste op konden. En ook zoals verwacht werdt dit 13 uur en niet de 10 uur die we doorkregen. Maar dit geeft niet want ik heb vankantie en dus ook geen zorgen. In die tussentijd heb ik me al tussen de groep weten te mengen en lijk ik al geaccepteerd te zijn. Best makkelijk, want je roept 2 keer Tietuu!!! en biertje!!! en er wordt om gelachen. Dit was natuurlijk niet waar maar hellaas is het wel zo in de praktijk. Er zijn meerdere mensen in hun eentje gegaan met deze reis en het contact is snel gelegd. Wel jammer dat de helft uit A'dam komt, maar daar kunnen ze zelf ook niks aan doen. Die middag dus de Piste op en na de eerste afdaling was ik de 2 man al kwijt waar we mee omhoog gingen. Geen probleem, ik heb de resteerdende uren lekker alleen geboard en op mijn eigen tempo en het was Fantastisch. Dan nog even kort over de avond in de bar. Daar speelde een dronken man op een gitaar 2 uur lang en het was alleen maar gepingel. Behoorlijk Irri maar ook wel opmerkelijk dat die gezamelijke irritatie ons als groep direct dichter tot elkaar brengde. Leed vermaak kan toch ook wel zijn goede kanten hebben LOL Dag 3,
Hoe ik het voor elkaar gekregen heb weet ik niet maar in de nacht is er een steun van het bed afgebroken hierdoor rolde ik heel de nacht tegen de muur aan. Het ontbijt was erg prima en uitgebreid, genoeg om je lekker vol te stoppen om de dag lekker te beginnen. Wat een dag, heerlijk strakke blauwe lucht en 12 graden. Dat is erg warm als je heel de dag op de piste staat. De eerste Skibus hebben we maar overgeslagen aangezien die prop en prop vol zat en gingen Henk(kamergenoot) en ik samen de volgende bus in om een paar afdalingen te nemen. Om 13 uur was er boven op de berg afgesproken om een kleine toer te gaan doen met de groep. Zo een 10 man kwamen er opdagen en iedereen kon een beetje op hetzelfde tempo rijden wat in hield dat we niet erg lang op elkaar hoefden te wachten. Ik moet zeggen dat dat wel erg leuk was en dat je ook iedereen en beetje beter leerd kennen. Zo hebben we Nienke,paul,Henk,Jason,Linda,Bas,Levi,Anne en nog een paar anderen waar mij de namen even van zijn ontschoten. We hebben van de 'Gids' wat plekken doorgekregen waar we off-piste kunnen en ik hoop zeker dat het nog gaat sneeuwen zodat we daar nog deze week een paar verse sporen kunnen neerleggen. Rond 16 uur ben ik zelf terug gegaan naar het Pensioen en zijn de anderen nog doorgegaan. Mijn idee was het om nog een paar km's af te leggen per voet, daarmee bedoel ik Joggen. Omkleden en hup naar buiten om over de smalle paden het land in te trekken in de Oosterijkse bergen. En ja hoor, een stuk zwaarder op 600 meter hoogte met heuvel op en af dan in ons platte landje. 8 km afgelegt en heel erg lekker. Het is toch wel heel appart om tussen die grote monsters van bergen in een dal te lopen en te beseffen dat wij eigenlijk maar heel klein zijn. Ik zit trouwens in een half pensioen en het eten tot nu is erg goed met 3 gangen. Een betere afsluiting voor deze dag kan eigenlijk niet met een volle buik. Dag 4,
Tijd om een dagtoer te maken met Henk aangezien de anderen of een curses of les hadden. 7:30 ontbijt en 9 uur de piste op. Boven aangekomen bleken we direct het wolkendek in te duiken en hadden we zo een 8 tot 10 meter zicht op 1500 meter. Oei, niet echt lekker boarden zo, aangezien je echt je orrientatie kwijt raakt en het enige wat ik nog wist was dat we rechts moesten aanhouden. Kwamen we tijdens de afdaling lager dan kwam je weer onder de wolken en kon je zien welke kant je weer opmoest. Hier bedoel ik dan niet de piste mee maar meer de bergketens om je heen zodat je een punt had om naar toe tegaan ivm het nemen van de juiste liften. Inmiddels was het al rond 12 uur en waren we bijna op de eindbestemming aangekomen. De zon was nog steeds niet doorgekomen. Desondanks is zo een Toer erg vet omdat je zonder te stoppen doorgaat om tijdig bij het doel te komen wat je vantervoren had doorgenomen. Deze Toer eindigde dan ook op een plek waar we niet meer terug de berg op konden om weer in Mayrhoven te komen. Hiervoor moesten we de Ski-Bus terug nemen door een paar Dorpen. Dit ritje duurde langer dan een half uur door het dal en ik mocht daarbij dan ook inslaap sukkelen om bij aankomst wakker gemaakt te worden door Henk. Om 13 uur nog een Pommes en salad teller naar binnen geschroven met een pull bier(o,5 L. uiteraard) en nog wat afdalingen gedaan voordat het weer tijd was om met de Gondel weer naar het dal te gaan. Omdat het te warm is in het dal is er ook geen afdaling naar beneden en houd dat dus in dat iedereen aan het einde van de dag de Gondel nog moet nemen om weer af te dalen. Super en Super druk is het dan bij de lift, maar toch heeft dit dan ook weer zijn charme en is het niet echt ergelijk. Lekker zo een daggie!! Dag 5,
Met een blik uit het raam in de morgen bleek het weer zo een dag te worden van veel laag hangende wolken. Iig zover je dat kon zien vanuit het dal. Boven op de berg was het niet veel anders behalve het feit dat het er sneeuwde. Wat? sneeuwde? Wooooot ik spring een gat in de lucht. Dit betekend dat we de komende dagen verse sneeuw zullen hebben en dat de afdalingen er een stuk beter op gaan worden. Dikke shit zeggen de A'dammers hier. Rond 10 uur hebben we ons aangesloten bij de Jibb/spring sessie die 1 van de local boarders hier geeft. Met wat theorie over hoe je nu eigenlijk echt over een table top of en rail moet gaan. Inzetten, Ollie maken en kijken waar je heen wilt. Makkelijk zat dacht ik en vol zelfvertrouwen nam ik de hindernis. Inzetten.... Ollie en whoo haaa bord de lucht in en keihard met mijn knieen op de rail om vervolgens nog 10 meter op mijn rug uit te glijden over de berg. Niet echt zoals geplant. Hierna gingen we naar 'kleine' schansen die ook al zo een 2 meter hoog waren. Gelukkig was dit meer mijn ding en was een niet moeilijk om verschillende graps te maken en met een 180 kon ik ook nog wel weg komen. De 360 was mij iets tever gegrepen en had niet echt zin om met de gipsvlucht naar huis te vliegen. Na zo een middag in het Fun-Park was het tijd om te chillen op het terras met een biertje. (jawel, 0,5L.) In de middag was het weer nog steeds niet omgeslagen en bleven de wolken laag hangen maar hebben we wel een Top dag gehad met veel plezier. Dag 6,
Tijd om eens een nieuwe hoek van het gebied te gaan verkennen en zo hebben we rond 9 uur de "Green Liner" Bus genomen richting de Hintertuxer Gletscher. Deze begint op 2100 meter en gaat tot 3250 meter. De busreis erheen was voor ons een klein half uur en zit allemaal inbegrepen bij de skipas wat het natuurlijk allemaal erg makkelijk maakt. Bij ons in het dal in Mayrhofen was het wederom erg mistig dus was dit een goede optie om dit te kunnen vermijden. Boven op de Glertscher was het inderdaad ook stukken beter, er was goed zicht. Na het nemen van de eerste lift kwamen we uit op 2660 meter en hier was het niet echt je van het zullen we maar zeggen. De wind raasde om onze oren met al de stuifsneeuw die daar bij komt kijken. Nog niet eens over de temperatuur gesproken die op -12 graden stond. Berekoud!!!!! kan ik je vertellen en de liften die nog hoger gingen waren dan ook afgesloten. Erg jammer want er zitten daar nog een paar leuke stukken voor het off-piste boarden. A'fijn, Vanuit de lift kwamen we direct achter de rug van de berg waar de wind een stuk minder toegang heeft wat het een stuk aangenamer maakte. Hier op de Gletscher zijn er erg veel mogelijkheden om off-piste te boarden en dat hebben we dan ook de rest van de dag gedaan. Tot nu toe is het Boarden elke dag beter en beter geworden en de verse sneeuw waar we vandaag nieuwe tracks hebben gesneden kunnen ze ons niet meer afpakken. Dag 7,
Zoals elke morgen ging om 7:15 mijn wekker om me klaar te maken voor het ontbijt. Begin van de week zaten we er dan ook met een aantal mensen. In het midden van de week werden het er minder en vandaag... juist ja! Zat ik er in mijn eentje om 7:30. Puh! watjes! In de avond een vent dan in de morgen ook een vent is mij geleerd. Geeft niet, eerste keus voor mij om de lekkerste broodjes eruit te pikken en met alle rust van mijn ontbijt te genieten. Vandaag hebben we er een dagtour op staan met 4 man. Henk,Paul,Stefan en ik. Vanaf Mayrhoven vertrekken we met het treintje naar Zell am Ziller, wat maar twee haltes is en nemen we daar de Gondel, die naar onze verbazing een eigen Jingle had die om de 3 minuten werdt afgespeeld. Leuk, maar wel heel vreemd! Ons plan voor vandaag is een ritje te maken naar Gerlos en weer terug. Echt heerlijk om andere pistes af te dalen waar je nog niet bent geweest en we nemen lift naar lift. Halverwege de tocht op de heen weg sloeg 1 van ons verkeerd af en ben ik hem snel achterna gegaan om weer een andere lift te nemen om zo snel mogelijk terug te komen op de plek waar het fout ging. Helaas waren de andere jongens niet meer te vinden en hebben we met z'n tweeen de rit naar Gerlos vervolgd. Daar aangekomen om 12:30 hebben we daar heerlijk gelunched in een erg gezellig en vriendelijke eetgelegenheid om onze weg terug te vervolgen. Dit werd wat lastiger in een onbekend gebied aangezien het volop sneeuwde en er echt niet meer dan 10 meter zicht was. Opzich is sneeuw wat je wil maar niet overdag op een afgelegen plek. Zover het ging hebben we(ik met een eerste jaarsboarder) ons de Berg weer opgewaagt. Lift na lift en afdaling na afdaling kwamen we langzaam terug op onze plek waar we de trein gepakt hadden. Niet zonder verdwaald te raken hier op de berg in de dichte mist of wolken moet ik eigenlijk zeggen. Zo kwamen we plotseling in de Tiefsnee terecht en konden we net voor een diepe afgrond stoppen. Board uit en weer terug omhoog lopen om het juiste pad weer te vinden. Alles is goed gekomen en bij de laatste afdaling lag ook nog een rodelbaan. Nee, niet zoiets waar je met een sleetje vanaf gaat maar een heuze ijzeren baan van zo een honderd meter lang. Ik kan me niet herrineren hoelang het geleden is dat ik dat gedaan heb, dus dit moest ik doen en Stefan deed mee. Twee minuten lang duurde de afdaling en ik vond het geweldig, hellaas was het tijd om de trein weer naar huis tenemen maar ik had wel nog een keer gewilt. De mooie dag van Gisteren was vandaag weer geevenaard, een super afsluiting voor deze dag. Dag 8,
De dag vroeg beginnen is gewoon lekker maar vandaag waren Linda en Bas mij voor en zaten ze al aan het ontbijt voordat ik binnen was. Deze enalaatste dag wordt besteed aan een dagje park. Het snowboard park dan wel terverstaan. Na een bakje supersterke koffie in een berg hut begaf ik me rond 9 naar het park om daar mijn tricks te oefenen voor de impresie sessie die om 11 uur zou zijn. Kijk een beetje voorbereiding is nooit verkeerd als je nooit in het park board. Zo ben ik de komende 2 uur veelvuldig over schansen gesprongen om die lekker onder de knie te krijgen en ben ik ook bezig geweest op de boxen. Boxen zijn maar vreemde dingen in het park en mogen mij ook niet zo of het is andersom. Na twee maal voluit op mijn bek te zijn gegaan omdat mijn bord bleef haken(dat betekend dat je direct voorover klapt met je gezicht in de sneeuw) liet ik ze maar even links liggen. De schansen zijn meer mijn ding zal ik maar zeggen. We hebben het hier dan niet over de Big Airs trouwens maar bescheiden sprongetjes. Om 11 uur kwam Marijn onze meester aan en kon de expressie sessie beginnen wat in hield dat we een stuk of vijf, zes afdaling gingen doen waar je het park gedeelte tenvolste moest benutten naar je eigen kunnen. Het leuker hieraan is dat je meer uit jezelf haald dan dat je normaal zou doen en dat het een groot plezier geeft in de groep. Zie je iemand iets vets doen dan klap je ook of geef je een gil en dat geeft een enorme Boost aan de sfeer. Wederzijds respect was dan ook alom aanwezig. Heerlijk!! Na de sessie was het kiezen tussen een best trick contest of een afval race. We deden het laatste en Marijn deed de eerste sprong met een grap die wij dan na moesten doen. Vrij simpel leek het mij, want een sprong is toch maar een sprong en dan hoef je alleen maar nog een grap erbij te doen. Nou, ik kan je vertellen dat je bord voor of achter beet pakken toch wel een heel verschil is, zeker als je nog nooit zulke graps gedaan hebt. Uiteindelijk werdt ik samen met Levi derde. De dag eindige voor mij met nog een run van 8 km in het dal die mij erg zwaar viel. Later in de avond krijgen we nog een samenvatting van Marijn over de Sessie in het park in de bar wat werd gevierd met een paar drankjes. Lekker, fijn en ja weer zo een lekkere dag. Het kan niet op. Morgen nog 1 dag en dan weer richting Holland. Dag 9 en 10
De laaste dag is altijd een beetje raar wat inhoud dat je na het ontbijt je spullen moet opruimen en beneden in de eetzaal kan neerzetten. Vanaf dit moment heb je geen plek mer om je rustig terug te trekken en dan kan je kiezen. De dag in het dorp rondhangen of er nog het beste van maken op de piste. Ik heb voor het laatste gekozen en ben met een paar jongens de berg op gedoken om ons nog even lekker uit te leven. Zoals de rest van de week sneeuwde het vandaag ook weer en zijn de leuke afdalingen gaan doen die in de buurt liggen waar we tenminste nog een beetje zicht hadden. Na de middag haakte ik af en ben ik terug naar het Gasthoff gegaan om te douchen en te relaxen. Langzaam druppelde iedereen weer binnen van die dag en besloten we met 7 man nog te gaan uiteten. Erg gezellig en met goed Volk mag ik wel zeggen. Die avond vertrok de Bus weer naar Nederland om 12 uur later weer in Utrecht te staan om opgehaald te worden door een vriend.
Een tegekke vakantie! Hier zijn nog een paar foto's te bekijken.
