De bureaustoel kraakt door het wiebelen van de man die achter zijn computer heeft plaats genomen om buienradar.nl in de gaten te houden. Het weer buiten is de laatste weken niet echt optimaal te noemen waardoor er niet veel gelopen is. Onrustig schuifelen zijn voeten heen en weer opzoek naar een gaatje in het wolkendek om er op uit te kunnen trekken. Volgens de voorspelling zou het met een uur wachten wel moeten kunnen om de ergste buien mis te lopen. Het zou een duurloop moeten worden en zorgvuldig begint hij zijn sportdrank te mixen. De juiste kleren worden uitgezocht voor het gure weer dat zich buiten uitleeft, zoals de lange tight tegen koude kuiten en de winddichte hardloop jack die tot hoog in de nek gesloten kan worden om het bovenlichaam warm te houden. Een snelle blik naar buiten geeft hoop, terwijl zijn maag rommelt omdat er nog niet gegeten is. huppelend over het asfalt met een volle maag is geen aanrader en hierbij laat hij deze gedachte dan ook varen. Tijd om richting deur te gaan. Nog een laatste check, iPod voor tijd/kilometer registratie, 2 bidon's gevuld en met de riem om de heupen gebonden. De deur zwaait open en lichte regendruppels komen hem tegenmoet. Zodra er de straat uitgelopen wordt is de storm al te voelen en is zijn haar van links naar rechts geklapt. "Dit gaat wel goed komen" Denkt hij bij zichzelf en loopt richting de start van zijn parkoer. De iPod wordt aan geklikt en rustig worden de eerste stappen gezet. Na 1 kilometer te hebben gerent begint het onvermijdelijke. De Hemel barste open met donder en bliksem, wat een krachtige hoosbui tot gevolg gaf. Binnen een paar seconden is de kleding doorweekt en zijn de glazen van de bril beslagen door de warme adem van het hardlopen. "Als dit zo doorgaat worden het maar vijf kilometer vanavond" Dacht hij bij zichzelf. Met een verbeten gezicht werd de stad achter hem gelaten om plaats te maken voor het platteland langs de rivier de Rotte. Het is donker, geen mens te bekennen op het fietspad en met de wind in de rug vliegen de meters onder zijn schoenen voorbij. De bomen hebben het er hoorbaar moeilijk mee om overeind te blijven en afgebroken natte takken liggen verstrooit over het pad en in de berm. Met een blik naar rechts kijkt hij naar de overkant van de Rotte wat zijn terug weg zal zijn, met behoorlijk wind tegen. Dit, als het stopt met regenen en de kleren de tijd krijgen om weer wat warmte vast te houden.
Het keerpunt van de korte of lange loop is aangebroken en omhoog kijkend naar het wolkendek blijkt er een kans te zijn dat het droger wordt. De beslissing is gevallen en de route langs het water wordt vervolgt. Dikke druppels regen zijn overgegaan naar filter dunne. Ze kunnen de hardloper gaan kwaad meer doen. Het vertrokken gezicht is ingeruild door een glimlach waardoor de looppas er direct wat charmanter uit is gaan zien. De vijf Kilometer is bereikt en de weergoden hebben hem een verdere plens met water weten te onthouden. Met een wat lastige beweging probeert hij de bidon onder de achterkant van zijn jas vandaan te krijgen om wat vocht tot zich te kunnen nemen. De brug over en langs de andere kant van de Rotte terug. Waar eerst de wind in de rug stond, staat hij nu vol op het gezicht en wordt de storm een werkelijkheid, die getrotseerd moet worden. De looppas verkleint en de beenspieren worden meer aangespannen. Het lichaam corrigeert zich om niet achterover te klappen en de kin wordt wat lager richting de borst gebracht. Wat eerst nog een charmante looppas was is overgegaan naar een worstelend paard die een huifkar voortrekt. Maar dan wel een werkpaard die zijn taak zal volbrengen en met stevige stappen de meters aflegt over het te betreden pad. De wind snijd langs hem heen als zijn ogen vallen op de woonboten langs de oevers waar de ramen verlicht zijn en personen op de bank zitten, kijkend naar de tv met een hagelijke warmte van zo een eenentwintig graden. "dat is hierbuiten wel anders" is af te lezen aan de blik van de hardloper die inmiddels zijn tanden al op elkaar heeft gezet om zijn duurloop te gaan afronden. Na een klein uur hardlopen is de renner op zijn gemak en voelt hij de natuur om zich heen leven. Innerlijk is hij tot rust gekomen en herinnerd hij zich weer waarom hardlopen zo een fijn gevoel kan geven. De wind, de regen en de maan die zich af en toe tussen de wolken laat zien geeft een kalmte en het inzien van deze prachtige elementen maakt het lopen een stuk aangenamer. Negen kilometer zijn er overwonnen tot dusver. De brug over, om aan de goede zijde van de rivier te komen geeft een keuze. Linksaf richting huis en rechtsaf nog vijf kilometer op zijn teller. De laatste bidon wordt aangebroken en met een tevreden gevoel slaat hij rechtsaf.
