Het begon allemaal met een fiets die nog bij mijn ouders stond en ik kon krijgen. Ja geweldig, is het niet om zulke prachtige ouders te hebben. Probleem was alleen dat ik niet meer in het bezit was van een automobiel en geen idee had hoe ik nu die fiets hier moest krijgen. Nou, simpel! Met de trein erheen en fietsend terug.
Aangezien ik toch nog een duurloop moest doen, heb ik die meteen in mijn programma gegooid voor die dag. Vroeg op, om tijdig te eten. (2 uur voordat je gaat sporten) Met de trein van Centraal Station R'dam naar Lage Zwaluwe om vanaf daar mijn 20 km in te zetten naar Oosterhout. Ja, hardlopend en met een rugzak wat ik voor het eerst ging doen. Het was even wennen om met een rugzak te lopen maar al snel vergat ik dat ik hem om had en liep ik heerlijk door de polders van het Brabantse land. Zo vervolgde ik mijn weg door Zevenbergsche hoek richting Made en nam ik nog een zijtoer door Den Hout om na 2 uur Oosterhout binnen te komen. Heerlijk zeg. Effe wat anders dan het rondje om de kerk die je al honderd keer gelopen hebt. Volgende week een Camera mee en een nieuwe route uitzetten lijkt me.
Na een fijne douche en gezellig te hebben gewinkeld met mijn moeder (niet te vergeten het bakkie koffie en de maaltijd in de achtertuin) ben ik op de Herenfiets gestapt om me weer richting R'dam te begeven. Niet wetende dat het net iets verder was dan ik gedacht had...
Met volle moed ging ik voor het eerst in mijn leven een rit(je) maken van 62 km op een herenfiets met drie versnellingen. Het begon goed en ik fietste stevig door Brabant. De oprit naar de Moerdijkbrug vinden was even lastig te vinden en het bleek dat je een 'gewone' weg op moest. Op dit punt was ik al 1,5 uur onderweg. Inmiddels voelde ik al mijn billen aardig protesteren. Over de Moerdijk ging het paralel aan de A16 en halverwege stopte ik om wat bramen te plukken die in volle bloei? stonden. Sappig en erg zoet waren de donkere druiven en het gaf me weer een boost om verder te gaan. Na 2 uur kwam ik in Zwijndrecht aan en ben ik bij de BP gestopt(voor de on'er DE BP) om een bakkie te halen en mijn billen wat rust te geven. Verbazend genoeg heb ik geen last van mijn been spieren maar zeggen mijn billen au au en au....
Tijd voor de laatste 24 km. Langs de A16 volg ik mijn rit richting Huis. Wat ik niet verwacht had is dat dit wel een erg mooi stuk is om te fietsen en kwam hier ook meerdere wielrenners tegen op het asfalt. En hier komt tie dan. De Van Brienenoordbrug! Voor het eerst ga ik er fietsend overheen en het valt me erg mee. Een makkie? Uhh nou ja, als je niet mijn pijnlijke billen daar bij inbegrepen hebt... Met 3,5 uur kom ik thuis en de dag erna voelen mijn bilspieren nog erg teer aan.. Leuk? ik weet het niet, maar het was wel een hele reis.Laten we het maar een sportdag noemen!
